Terug

Hier klikken

Klik op afbeeldingen voor vergroting

                  

 

                

                                       
                                               Is door Stefan geschreven in de R.F.S.

               

 

Lieve Stefan

                                       Er is al veel gebeurd
                                       wanneer je leven begint
                                       de wereld is al gevormd
                                       er is al een hele cultuur.

Je begint niet aan het begin
je leert en je wordt gevormd
je doet wat de andere voordoen
je spreekt hun taal die zij weer
van andere hebben geleerd
je denkt en het zijn niet
je eigen gedachten je heb ze
aan je omgeving ontleend

                                       en toch komt een moment
                                       waarop je zelf moet beslissen
                                       en jij alleen geeft het antwoord
                                       op de zin naar het leven
           

                                                                                
Veel liefs Laura
 
 
 
 
       
 
 
 
          Tekening door Stefan gemaakt
 

Stefan.

Hoe moet ik nou zonder jou leven
ik had je nog zoveel liefde willen geven
ik doe zo mijn best, lieve moedige kanjer
Ik probeer sterk en flink te zijn en krijg veel steun
maar van binnen trilt nog steeds die enorme zware dreun
wanneer wordt ik weer eens blij van binnen, het is zo zwaar
iedere dag maar weer opnieuw beginnen
een toekomst zonder jou, hoe moet dat zijn

dat gevoel van binnen, van gemis, verdriet en pijn
de herinneringen aan jou zijn van grote waarde
maar ik had je nog zo graag hier op deze aarde
ik ben er van overtuigd, met jou gaat het nu goed
dat geeft mij soms steeds weer een beetje moed
wat jij wilde en ook steeds zei, is dat wij verder
moeten gaan met ons verdere leven
maar de kracht die hiervoor nodig is, lieve kanjer,
wil jij die ons alsjeblieft geven?
jij zou zeggen: nou mamma, niet meer zeuren en hou
nou maar eens op met dat treuren
jochie, ik doe mijn best, maar er is een gevoel van binnen
een onbeschrijfelijk gemis van jou, mijn lieve grote zoon
en ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen
lieverd, eens komt de dag, dat we elkaar weer tegen komen
dan pas zal ik weer gelukkig kunnen zijn,
verlost van die enorme gemispijn
tot die tijd moet ik er maar mee verder zien te leven
Stefan, mag ik je vragen mij daar soms mee te helpen
om mij zo af en toe even kleine duwtjes in de rug te geven?

Waffam, ik hou van jou, veel liefs van Mamma.

 

 

Het lachen van een kind
Het giechelen van de jeugd
De vrolijkheid van een vrind
Schenkt mij totaal geen vreugd
Niets kan ik meer verdragen,
Niets!

Het zingen van een buurvrouw
Haar opgewekte tred
Het kunnen slapen van jou
Die naast mij ligt in bed
Niets kan ik meer verdragen
Niets!

Verliefdheid van een jeugdig stel
Een kind dat wordt geboren
Het maakt je leven tot een hel
Ik kan t niet zien en horen
Niets kan ik meer verdragen
Niets!

De voorjaarsgeuren in het woud
Het bloeien van de bomen
Het laat mij alles even koud
Zal er ooit verandering komen
Niets kan ik meer verdragen
Niets!

Ooit las ik dit gedicht
En had slechts nare dromen
Dat na het overlijden van ons kind
Nooit meer andere tijden zouden komen.

En nu...... ik zie weer bloemen
Voel weer wat warmte en rust
Zijn naam die blijf ik noemen
De diepe pijn is wat geblust.
Ik kan soms weer genieten
Van iets..... iets!

Pappa